opulente
opulentē u. opulenter, Adv. (opulentus u. opulens), reichlich, kostbar, herrlich, domus opulente ornata, Apul. apol. 93. – illos arte (knapp), me opulenter colere, Sall. Iug. 85, 34. – ludos opulentius (mit mehr Pracht) instructiusque quam priores reges facere, Liv. 1, 35, 7.
inlustrationem ‥ divinae propitiationis in vobis diffusam ~ius agnoscentes(
sacra sophia ‥ ~issime inlustrium chronographorum ‥ instructi
inops harum divitiarum quibus sic ~er abundas
cenobium illud ~issime construxit
episcopatum ~issime successori suo reliquit instauratum
occurrit surreptis ecclesie thesauris ‥ ~er effugere presenciam obtrectancium
ŏpŭlentē Apul. Apol. 93 ; -lentĕr Sall. J. 85, 34, avec opulence, richement, somptueusement || -tius : Liv. 1, 35, 7.