optivus
optivus, chosen
optīvus, a, um, adj. [opto],
- chosen (poet. and in post-class. prose): cognomen, Hor. Ep. 2, 2, 101: optivi vocantur hi (tutores) qui ex optione sumuntur, Gai. Inst. 1, 154 (opp. to dativi).
optīvus, a, um (opto), nach beliebiger Wahl angenommen, beliebt, cognomen, Hor. ep. 2, 2, 101: tutores (Ggstz. tutores dativi), Gaius inst. 1, 154.
optīvus, (16) a, um (opto), quʼon a choisi : Hor. Ep. 2, 2, 101 ; Gaius Inst. 1, 154.
Optatusvel
Optandus. Utitur Gerardus Presbyter in Vita S. Udalrici Episc. Augustensis cap. 15.
Fit Mimnermus, et Optivo cognomine crescit.
optīvus
adj.
- 2 AP-, chosen: cognomen, assumed, H.