orificium
ōrĭfĭcĭum, ii, n. [1. os-facio],
- an opening, orifice (post-class.): ventris sunt duo orificia, Macr. S. 7, 4: cistulae, Ap. Met. 9, 40, 30; 11, 11, 20.
ōrificium, iī, n. (1. os), I) die Mündung, Macr. sat. 7, 4, 17. Apul. met. 11, 11. Th. Prisc. 2. chr. 9 u. 3, 5. Plin. Val. 2, 18. – Nbf. ōrifacium, Apul. met. 2, 15. – II) das Gesicht, labra et ipsa orificia intumescunt, Veget. mul. 5, 22, 1. – III) der Deckel einer Kiste, derepit in quandam cistulam et supergesto delitescit orificio, Apul. met. 9, 40 zw.
terre motu ‥ ecclesie ‥ opus recens ‥ in australi muro horribilibus ~iis dehiscens
suffumigia. fiant de ‥ floribus camomille ‥ positis in olla stricti ~ii
pro ~io gurgitis viij d.
quocirca aqua naturalis ita tincta caute evacuetur in aliud vas, habens ~ium valde strictum, ut possit melius et firmius obturari
~ium ‥ i. foramen oris quod etiam pro quolibet foramine dicitur
egestiones per inferius ~ium turpiter emisit
clauditur ergo ~ium matricis ne predicta incommodo accidant, sicut assumpto cibo clauditur ~ium stomaci donec cibus illuc transmissus digeratur
musculi ‥ ~ia sinistri et medii thalami cordis claudentes eisdem nervis vinciuntur
~ia splenis
matrix in ~io quod vulvam appellant multum est sensibilis
est ‥ matrici duplex ~ium, exterius quod semper est patulum collum matricis, et interius quod certis horis clauditur et aperitur
cum enim cetera intestina duo habent ~ia
ōrĭfĭcĭum, ĭī, n. (os 1, facio), orifice, ouverture : Macr. Sat. 7, 4, 17 ; Apul. M. 11, 11.
Aurificiumvel
Aurifrigium, de quibus supra, Gall.
Dedit indumenta rubea de damasco completa, scilicet casulam, dalmaticas diaconi etsubdiaconi, cum cappa processionali de eodem panno cyrico cum fatura et Orificiis.