About

Menu

originare

originare [ML] , (trans.) to give rise to, initiate. b (pass. intr.) (w. ab, de, or ex & abl.) to originate, start from; c (w. inf.). ut notet racionem principii ~antis vel efficientis Duns Sent. I v 2. 2 p. 466; non erit aliud Patrem ~are Filium quam Patrem habere Filium correlativum ‥ Pater ‥ non ~at eum, si nihil ~atur nisi suum correlativum Ib. I 26. 1. 13; hoc verbum erat ‥ ponitur de forma eternaliter emanante a suo ~ante principio Wycl. Form. 239.  b proprie passiones ~antur a substancia ‥ quod materia cum forma causa est omnium accidencium Middleton Sent. I 52; concedo quod non proprie dicitur aliqua persona esse de essencia absolute, sed addendo cum substancia personam aliquam originantem bene dicitur quod persona aliqua ~ata est de substancia illius persone Duns Ord. IV 84; omnia enim ~antur a Deo Bradw. CD 210A; ex peccato ~atur omnis talis punicio Ziz. 450; ut verbum et raciones exemplares eternaliter ~antur et causantur a Deo Wycl. Form. 239; cum oportet talem excommunicacionem ~ari a peccato damnificati Wals. HA I 359.  c minor probatur: nam ad tenorem tendit, a quo in cantando ~atur inesse perfeccio Hauboys 270.

Saved

Recent