otopeta
ōtŏpĕta, ae, m., = ὠτοπετής,
- longear (pure Lat. auritus) poet. for hare, Petr. 35, 4.
ōtopeta, ae, m. (ὠτοπετής, auritus, Gloss.), das Langohr = der Hase, Petron. 35, 4 zw. (Bücheler mit cod. Trag. oclopetam von oculus u. peto; aber was?).
ōtŏpĕta, c. oclopeta.