otium

in otio de negotiis cogitavit
in (times of) leisure he thought about business multitudo insolens belli diuturnitate otii
the multitude unaccustomed to war because of the long duration of leisure

ōtium, iī, n.: leisure, idleness, peace, quiet, retirement, inaction, 4.271.

ōtĭum, ĭi, n.

• In gen., leisure, vacant time, freedom from business (class.; opp. negotium; cf.: immunitas, vacatio): otio qui nescit uti plus negoti habet, Quam, etc., Enn. ap. Gell. 19, 10, 12 (Trag. v. 252 Vahl.): fecero; quamquam haut otium est, Plaut. Poen. 4, 2, 36 (858): tantumne ab re tuast oti tibi? Ter. Heaut. 75: clarorum virorum atque magnorum non minus otii quam negotii rationem exstare oportere, Cato ap. Cic. Planc. 27, 66: in otio de negotiis cogitare, Cic. Off. 3, 1, 1: otium inertissimum et desidiosissimum, id. Agr. 2, 33, 91.—
• II In partic.
• • A Ease, inactivity, idle life (cf.: ignavia, desidia, inertia): vitam in otio agere, Ter. Ad. 863: hebescere et languescere in otio, Cic. Ac. 2 (Luc.), 2, 4: propter desidiam in otio vivere, id. Agr. 2, 37, 103: otio tabescere, id. Att. 2, 14, 1: languere otio, id. N. D. 1, 4, 7: otium segne trahere, Tac. H. 4, 70: magna otia caeli, Juv. 6, 394: otium sine litteris mors est, Sen. Ep. 82, 2: ducere otia segnia, Ov. P. 1, 5, 44: exercere otia molli cura, Sil. 15, 707. —
  • B Leisure, time for any thing; esp. for literary occupation: otium moderatum atque honestum, Cic. Brut. 2, 8: ad scribendum, id. Or. 1, 1, 3: otium consumere in historiā scribendā, id. de Or. 2, 13, 57: otium litteratum, id. Tusc. 5, 36, 105: Tusculani requies atque otium, id. de Or. 1, 52, 224: studiosum, Plin. Ep. 1, 22, 11: abundare otio et studio, Cic. de Or. 1, 6, 22: otium rei si sit, Plaut. Mil. 3, 1, 165 (760): otium habere ad potandum, Ter. Phorm. 831: auscultandi, time to hear, id. Ad. 420: horum libros delectationi causa, cum est otium, legere soleo, when I have time, Cic. de Or. 2, 14, 59: si modo tibi est otium, if you have time, id. Part. Or. 1, 1: otium studio suppeditare, to devote time to study, Auct. Her. 1, 1, 1: cum in otium venerimus, Cic. Att. 1, 7: me alebat Parthenope studiis florentem ignobilis oti, i. e. unwarlike, peaceful leisure, Verg. G. 4, 564.—
  • • 2 The fruit of leisure: otia nostra, i. e. my poems, Ov. Tr. 2, 224.—
  • C Rest, repose, quiet, peace (opp. bellum), Ter. Ad. 20: pax, tranquillitas, otium, Cic. Agr. 2, 37, 102: mollia peragebant otia, enjoyed calm repose, Ov. M. 1, 100: multitudo insolens belli diuturnitate otii, Caes. B. C. 2, 36: res ad otium deducere, id. ib. 1, 5: valde me ad otium pacemque converto, Cic. Q. Fr. 3, 5, 5: ex maximo bello tantum otium toti insulae conciliavit, Nep. Tim. 3, 2: studia per otium concelebrata, in times of peace, Cic. Inv. 1, 3, 4: ab hoste otium fuit, Liv. 3, 32: ab seditionibus urbanis, id. 3, 35: otium bello (rogare), Hor. C. 2, 16, 5; 4, 15, 18: quies aëris et otium et tranquillitas, Sen. Q. N. 1, 2, 8: operis otium, Plin. 11, 10, 10, § 25.—
  • D Adverb.
  • • 1 Abl. otio, at leisure, leisurely: quam libet lambe otio, Phaedr. 1, 24, 6.—
    • 2 Per otium, at leisure: spolia legere, Liv. 27, 2.

ōtium, iī, n., die Ruhe von Berufstätigkeit, das Nichtstun, die Geschäftslosigkeit, freie Zeit, Muße, das Stilleben, a) übh. (Ggstz. negotium [w. vgl.], labor, festmatio): otium inertissimum ac desidiosissimum, Cic.: cui non industrio otium poena est? Sen.: otium sine litteris mors est, Sen.: id velle paene dementis otii est, ist fast unsinnige Zeitverschwendung, Plin.: alere otium serendis rumoribus natum, Curt.: agere otium, Lucan.: agere vitam in otio, Ter.: amplexari otium, Cic.: sic sum otium complexus (ich habe mich so dem N. ergeben), ut ab eo divelli non queam, Cic.: se conferre de turba et a subselliis in otium soliumque, Cic.: cogitare in otio de negotiis, Cic.: otium dare corpori, Phaedr.: si quid datur oti, illudo chartis, Hor.: aliqua regio ad populi otium (Erholung) dedicata, Sen.: diffluere otio, Cic.: mollia otia peragere, in behaglichem Müßiggang leben, Ov.: haud otium est, Ter.: frui otio, Cic.: habere plus otii, Cic.: hebescere et languescere in otio, Cic.: languere otio, in Schlaffheit verfallen aus Mangel an öffentlicher Tätigkeit, Cic.: fortasse his rebus admoneris, ut te magis ac magis otio involvas (dich in ein Stilleben vergräbst), quod non abrumpi, sed intermitti volo, Plin. ep.: diuturno otio involuti, in ein dauerndes Stilleben vergraben, Amm.: marcescere otio, Liv.: marcescere otii situ et inertiā sopiri, Liv.: otium ex labore, copia ex inopia corpora varie movebat, Liv.: nancisci plus otii, Cic.: natio occupata in otio, dem geschäftigen Müßiggang ergeben, Phaedr.: ut non tam otium sibi quam negotium quaesisse videantur, Lact.: a negotiis publicis se removere ad otiumque perfugere, Cic.: persequi (suchen) otium, Cic.: non prospicere otio, Cic.: se in otium referre, sich ganz aus dem öffentlichen Leben zurückziehen, Cic.: remotum a studiis ambitionis otium ac tranquillitatem vitae sequi, Cic.: resides et otium sequentes, sich dem N. hingebend, Phaedr.: u. so hanc vitam urbanam atque otium secutus sum, Ter.: a rei publicae pulcherrimis muneribus otium sibi sumere, Cic.: tabescere otio, Cic.: venire in otium, Cic. – per otium (in aller Ruhe, mit Muße) cibum capere, Liv., spolia legere, Liv.: u. so quamlibet lambe (trinke) otio, Phaedr. – übtr., v. Lebl., quies aëris et otium et tranquillitas, Sen. nat. qu. 1, 2, 8: operis otium, das Ruhen der Arbeit, die Freizeit, Plin. 11, 25. – b) die freie Zeit, Muße für andere Arbeiten, otium rei si sit, Plaut.: cum otium est, Cic.: si modo tibi sit otium, Cic.: non hercle otium est nunc mi auscultandi, Ter. – m. ab u. Abl., tantumne ab re tua est oti tibi, aliena ut cures, Ter. heaut. 75. – bes. die freie Zeit, Muße zu wissenschaftl. Beschäftigungen, Tusculi requies atque otium, Cic.: otium litteratum, Cic.: moderatum atque honestum, Cic.: studiosum (gelehrte), Plin. ep.: abundare otio studioque, Cic.: otio nimio et ingeniis uberrimis affluere, Cic.: otium suum consumere in historia scribenda, Cic.: de his rebus in angulis consumendi otii causā disserere, Cic.: otium studio suppeditare, Cornif. rhet.: neque enim quisquam hoc Scipione elegantius intervalla negotiorum otio dispunxit, verstand es besser, die Pausen zwischen den Geschäften mit geistig belebter Muße auszufüllen, Vell. – Plur. meton., otia nostra, die Früchte meiner Muße (v. Gedichten), Ov. trist. 2, 224. – c) die politische Ruhe, Ruhe und Frieden im Staate (oft verb. pax atque otium, otium paxque), otium domesticum, Cic.: diuturnitas otii, Caes.: nihil est tam populare quam pax, tranquillitas, otium, Cic.: omnis opera atque quaestus alitur otio, Cic.: amplexari otium, die Erhaltung der Ruhe zu fördern suchen, Cic.: otii esse amantissimum, am friedliebendsten sein, Cic.: ex maximo bello tantum otium toti insulae conciliare, ut etc., Nep.: valde me ad otium pacemque converto, Cic.: deducere rem ad otium, die Sache gütlich beilegen, Caes.: impune in otio esse posse, ungestr. in R. u. Fr. leben können, Cic.: perturbare otium, Cic.: nec cernentes ex illo brevi otio (Waffenruhe) multiplex bellum rediturum, Liv. – studia recta et honesta per otium (in Friedenszeiten) concelebrata, Cornif. rhet. – m. ab u. Abl. (s. Müller Liv. 1, 31, 5), ab hoste otium fuit, Liv.: ab seditionibus urbanis otium fuit, Liv.

otium [CL] 1 leisure, freedom from business or work; b (contrasted w. labor, negotium, opus, or sim.); c (by metonymy) place in which one enjoys leisure, or product of one’s leisure. ~um ‥ quietis et remotio ‥ solitudinis ‥ scribendi materiam ‥ conferunt Aldh. VirgP 59; ~um, quies, securitas, vacuatus GlC O 290; quis magis libet misticum / summe quietis otium Frith. Cives 9. 6; libris abjectis ad ~um se contulit palatinum P. Blois Ep. 66. 198C; ex tunc ~o ac paci vacavit V. II Off. 10.  b non ‥ ad ~um ‥ sed ad laborem se monasterium intrare signabat Bede HE IV 3 p. 208; quidquid fuerit inventum in te operis vel ~i, sermonis et silentii Anselm (Medit. I) III 77; nobile laudetur ~um inter negotia multa Gir. TH intr. p. 8; omnia hominum negocia pariter et ~a, omnes occupationes et vacationes huc se vertunt Bald. Cant. Serm. 14. 21. 446; nunquam quievi, semper laboravi; nunc laborem convertam in ~um et quietem P. Blois Ep. 9. 25A; cum motus non exeat in esse nisi per exitum agentis ab octio in actum, set exitus ab octio in actum est mutatio Bacon XIII 293; ut exeat ab ~o in actum agendi Siccav. PN 138.  c hec cum dryadibus ruralia nobis ~a R. Niger Chr. II 106. 2 (temporary) relaxation from toil. quaeso ut ~um mihi, tempus conscribendae fidei, concedas, et muta tantum littera meam rationabiliter fidem adaperiat Willib. Bonif. 6 p. 28; cumque vires resumpsisset ~o, die constituto palatium Lateranense ingreditur W. Malm. GP I 58; sompnus est quies animalium virtutum, id est ~um quinque sensuum Bern. Comm. Aen. 69; rex interim, ~a tractare recusans, guerrarum habilimenta diligenter ordinat Ps.-Elmh. Hen. V 14 p. 28. 3 state of tranquility, peaceful condition. c705 si ‥ cessante ‥ adversitate ‥ secura dulcis patriae ~a ‥ praetulerint Aldh. Ep. 9 p. 502; terra ‥ ipsa videbatur gaudere ~o W. Malm. GP I 18. 4 state of inactivity, idleness, laziness. torpentis ~i segnitie squalescere patiaris Aldh. PR 142 (143) p. 203; otia qui sequitur veniet huic semper egestas Alcuin Carm. 62. 189; desidens, negligens vel ~um cupiens Gl. Leid. 2. 46; [Ediva] secreta thalami frequentabat, ubi non dissoluta ~o, nec onerosa fastidio, legere aut operari manibus consuevit Ailr. Ed. Conf. 747D; temptatio carnalis ‥, sicut luxuria, gula, ~um [ME: slauðe] AncrR 66.

1 ōtĭum, (7) ĭī, n. (opp. à negotium ), ¶ 1 loisir, repos, [et en part.] repos loin des affaires, loin de la politique : in otio de negotiis cogitare Cic. Off. 3, 1, méditer sur les affaires dans les heures de loisir ; mihi fuit ne otium quidem umquam otiosum Cic. Planc. 66, je nʼai jamais eu même un moment de loisir oisif ; otium cum dignitate Cic. de Or. 1, 1, repos (retraite des affaires) honorable, cf. Cic. Sest. 98 ; Br. 8 ¶ 2 inaction, oisiveté : languescere in otio Cic. Ac. 2, 5, languir dans le désœuvrement, cf. Cic. Agr. 2, 103 ; otio languere Cic. Nat. 1, 7, languir du fait de lʼinaction ¶ 3 loisir studieux : otium litteratum Cic. Tusc. 5, 105, loisir consacré aux lettres || études faites à loisir, études de cabinet : Cic. Leg. 3, 14 ; [poét.] otia nostra Ov. Tr. 2, 1, 224, les œuvres de mon loisir ¶ 4 paix, calme, tranquillité : Cic. Agr. 2, 102 ; Cæs. C. 1, 5, 5 ; 2, 36, 1 ; Nep. Timol. 3, 2 ; ab externis armis otium fuit Liv. 3, 14, 1, au dehors il nʼy eut pas dʼhostilités pour troubler le repos, cf. Liv. 4, 35, 2 ¶ 5 [expr. adv.] per otium Liv. 27, 2, 9, à loisir, tranquillement.

2 ōtĭum, v. otion.

otium , ii. n.
安逸。止工時。閒。— litterarum 安讀書。Ponere recte otia 善用時候。Per otium 閒之時。In otia tuta recedere 避于淸靜之處。

Suggest a Translation
See an image

ōtium ī, n

• 1 AV-, leisure, vacant time, freedom from business: tantumne ab re tuāst oti tibi?T.: non minus oti quam negoti: otium inertissimum.—Ease, inactivity, idleness: vitam in otio agere, T.: genus amantissimum oti: languere otio: magna otia caeli, Iu.: ducere otia segnia, O.—Leisure, time: vellem tantum haberem oti, ut possem, etc.: ad scribendum: litteratum: auscultandi, time to hear, T.: cum est otium, legere soleo, when I have time: si modo tibi est otium, if you have time.—Rest, repose, quiet, peace: pax, tranquillitas, otium: mollia peragebant otia, enjoyed calm repose, O.: insolens belli diuturnitate oti, Cs.: ex maximo bello tantum otium totae insulae conciliavit, N.: studia per otium concelebrata, in times of peace: studia ignobilis oti, V.: spolia per otium legere, at their ease, L.: quam libet lambe otio, Ph.—The fruit of leisure: Excutias oculis otia nostra tuis, i. e. poems, O.