pacificatio
pacificatio, a peace-making, pacification
pācĭfĭcātĭo, ōnis, f. [pacifico],
- a peacemaking, pacification (class.): spes pacificationis, Cic. Att. 7, 8, 4: opem et gratiam alicujus ad pacificationem quaerere, id. ib. 9, 11, 2; id. Fam. 10, 27, 2: ubi ista pacificatio perpetrari nequivit, Gell. 7, 3, 3.
pācificātio, ōnis, f. (pacifico), die Friedensstiftung, Vermittlung des Friedens, Cic. u.a.
pācĭfĭcātĭō, ōnis, f. (pacifico), retour à la paix, accommodement, réconciliation : Cic. Fam. 10, 27, 2 ; Att. 7, 8, 4 ; 9, 11, 2 ; Gell. 7, 3, 3.
pācificātiō ōnis, f
- pacifico, a peace-making, pacification: spes pacificationis.