pacificator
pacificator, a peace-maker, pacificator
pācĭfĭcātor, ōris, m. [pacifico],
- a peacemaker, pacificator (class.; cf. pacator): Allobrogum, Cic. Att. 1, 13, 2: Servius pacificator, id. ib. 15, 7, 1; Liv. 27, 30, 4; Quint. 11, 3, 119: Karthaginiensium, Just. 18, 2, 4.
pācificātor, ōris, m., (pacifico), der Friedensstifter, Cic. u.a.
paciarium seu ~orem
R. C. ‥ vir nobilis ‥ ac prudens ~or
pācĭfĭcātŏr, ōris, m. (pacifico), pacificateur : Cic. Att. 1, 13, 2 ; 15, 7, 1 ; Liv. 27, 30, 4.
pācificātor ōris, m
- pacifico, a peace-maker, pacificator: Allobrogum: Athamanum, L.