pantex
pantex, ĭcis, and usu. plur., pantĭces, um, m.,
- the paunch, the bowels (syn.: venter, ilia): eo vos vostrosque pantices madefacitis, quom ego sim hic siccus, Plaut. Ps. 1, 2, 50 (181): et aestuantes docte solvis pantices, i. e. sausages, Verg. Cat. 5, 31; Mart. 6, 64, 28.—In sing., Auct. Priap. 83, 19 dub.
pantex, icis, m. (Priap. 83, 28), gew. Plur. pantices, der Wanst, die Gedärme, Nov. com. 91. Plaut. Pseud. 184. Verg. catal. 5, 31. Mart. 6, 64, 19.
quem ‥ unica / pascit de patice [sic ] nostra panifica
pantex, ĭcis, m. , et ordint pantĭcēs, um, pl., Pl. Ps. 184 ; Mart. 6, 64, 19 ; Priap. 43, 28, intestins, panse, abdomen.