papelardus
Papæfrequenter exclamat, vel qui ut infantes, qui
Papasparentes vocare solent, voce adulatoria, uti consuevit. Scio esse quosdam, qui a
palpelHebraico, i. acuere ingenium, deducunt : sed valeant istæ originationes nimis ridiculæ. Galli
Caro decipit sicut Papelardus, qui dicit se infirmum et pauperem, cum non sit. M.Robertus de Sorbona in Serm. de Conscientia :
Si tales homines cum sint cum Papelardis viris et Religiosis, dicunt, Orate pro me, etc.Infra :
Imo propter hoc dicuntur Papelardi, quia frequentant Confessiones.Philippus
Mouskesin S. Ludovico :
:Mais li Beguin et Papelart Furent encontre d'autre part.
Joannes de Condato in Dominicanos, MS. :S'irai avec ches Papelards.
Gualterus Metensis in Mappa mundi MS. :Il vont faisant le Papelart, Si ont le cuers plains de mal art.
Tels sont chil a ses capes grans, Con doit bien appeler truhans, Qui Papelart nommer se font, Et à droit, car Papelart sont, Adont ont à nom Papelart, Car avoir veulent tout le lart, Et le plus bel de l'autre gent Par fausse chiere, et faus semblent, etc.
Apapelardir, Papelardum agere. Mirac. Mss. B. M. V. lib. 1 :
Papelart s'Apapelardissent Pour estre envesque, abbé ou pape.
Papelardus, in Vita B. Edmundi Cantuar. Episc. apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 1791 :
Eamus ad Papalardum illum, et illum cominus videamus.