parallelogrammus
părallēlogrammus, a, um, adj., = παραλληλόγραμμος,
- consisting of parallel lines: mensura, Front. Colon. p. 116 and 130 Goes.
parallēlogrammus, a, um (παραλληλόγραμμος), aus Parallellinien bestehend, Gromat. vet. 223, 5; 340, 27 u.a. – subst., parallelogrammum, ī, n. (παραλληλόγραμμον), das Parallelogramm, Gromat. vet. 384, 11 sqq.; 385, 2. Boëth. art. geom. p. 378, 8 u. 383, 13 Fr. Chalcid. Tim. 11 u. 18. – u. dass. parallelogrammus, ī, m., Boëth. art. geom. p. 418, 19 u. 419, 6 Fr. Grom. vet. 249, 9.
nota parallelogramum idem esse quam superficiem equidistantium laterum
quadratum ‥ AB quod latera habet ignota substantiam pono atque ei ~um rectangulum cujus utraque latitudo uni lateri quadrati AB equalis sit
cum ipse linee sint equedistantes, et quelibet linea secans paralellogrammum ad pares angulos sit equalis linee sibi opposite, res visa secundum equedistantiam a termino diametri non videbitur major quam sit ipse diameter
latera ~i sunt equalia
părallēlŏgrammus, a, um (παραλληλόγραμμος), composé de lignes parallèles : *Grom. 218, 13 || părallēlŏgrammum, ī, n. , Grom. 249, 9 et -mus, ī, m. , Ps. Boet. Geom. 378, 8, parallélogramme.