parcare

1 parcare [cf. 2 parcus 1] 1 to enclose (land) as park or pound, to impark. c1200 quinque acras terre et quartam partem unius acre de dominico meo de Dodewelle ~atas Cart. Osney IV 191; 1234 debet ~are faldam domini bis in anno, scilicet ad festum B. Martini j cleyam et ad Hockeday j cleyam Cust. Glast. 58; 1367 forestam cum modo ~andi (v. parcagium). 2 to enclose (domestic animal) in a pound or pinfold. 1243 idem Johannes [serviens] ~avit v averia, ita quod per parcationem illam mortui fuerunt JustIt 756 r. 16; 1275 appropriat sibi regiam viam de Karesdik, falcando in eadem fenum ‥ et bestias vicinorum ibidem ~ando Hund. I 387b; 1276 in j cleya ad vitulos ~andos j d. ob. Ac. Stratton 190; 1397 dicunt ‥ quod cimiterium deturpatur per vaccas vicarii ~atas ibidem ad pasturam Vis. Heref. III 99.

2 parcare v. parcere

3 parcare v. portare