parcator

parcator [1 parcare+-tor] , park-keeper, parker, pound-keeper, pinder. 1202 T. homo Roberti Camerarii appellavit Anketinum percatorem Hugonis Bardulf de vulnere sibi facto AssizeR Lincs 110; Alanus Blod cito post dictum factum factus fuit ~or apud Thorboc IMisc 34/54; 1305 presentatum est per forestarios, ~orem, et villatas DL Forest Proc. 1/12 m. 2.

parcator

Saved

Recent