parelion
părēlĭon, i, n., = παρήλιον,
- a mock sun, parhelion: parelia sunt imagines solis in nube spissā et vicinā in modum speculi. Quidam parelion ita definiunt: nubes rotunda et splendida, similisque soli, Sen. Q. N. 1, 11, 2: solent et bina fieri parelia, id. ib. 1, 13, 1.
parēlion (parhēlion), iī, n. (παρήλιος), eine Nebensonne, Sen. nat. qu. 1, 11, 2 u. 13, 1.
soles non geminat [natura ], sed nubem simillimam facit, vocaturque ~elion
an ~helia sit nubes rotunda et splendida
părēlĭŏn, v. parhelion.