About
Menu

parlatorium

parlatorium [ML], parlitorium , parlour (in quots., eccl. & mon.). b parvis. hortatorium ‥ i. monachorum ~atorium [v. l. domus ubi monachi habent sermones scilicet] Osb. Glouc. Deriv. 273; in ~atoriis, in cameris, in diversis omnino ocinis ‥ ociosis vanisque confabulationibus intendere non verentur Serlo Gram. Mon. Font. 15; 1298 item aula hospitum et ~itorium ‥ ab ingressu mulierum ‥ custodiantur Reg. Cant. 823; de omnibus generibus peccatorum ‥ de longa sessione ad locum ~itorii [ME: ed þurle] AncrR 132; ostium communis ~atorii claudi debet Ord. Ebor. I 153; s1401 fecit eciam ibidem ~atorium, sive cenaculum, estivale G. S. Alb. III 444.  b parvyce, ~atorium ‥ Ugucio in ‘~hortor’ PP.

Saved

Recent