passer
passer, a sparrow
passer, ĕris, m. [for panser, from pando; cf. anser].
- Lit., a sparrow, Cic. Fin. 2, 23, 75; cf. Plin. 10, 36, 52, § 107; 10, 38, 54, § 111; 18, 17, 45, § 158; 30, 15, 49, § 141; Cic. Div. 2, 30, 63; 1, 33, 72; Cat. 2, 1 sq.; 3, 3 sq.; Juv. 9, 54; Mart. 11, 6, 16; Juv. 6, 8; Vulg. Lev. 14. 4.—As a term of endearment: meus pullus passer, mea columba, mi lepus, Plaut. Cas. 1, 50 (138).—
- II Transf.
- A Passer marinus. an ostrich (marinus, because brought from a distance by sea), Plaut. Pers. 2, 2, 17 (199); Aus. Ep. 11, 7; Fest. p. 222 Müll.—In this signif. also passer alone, Inscr. Grut. 484, 6.—
- B A sea-fish, a turbot, Plin. 9, 20, 36, § 72; Ov. Hal. 125; Hor. S. 2, 8, 29; Col. 8, 16, 7.
passer, eris, m., I) der Sperling, Catull., Cic. u.a.: p. domesticus od. parietinus, Haussperling, Augustin.: u. so parietum passeres, Augustin.: voluptas, quae passeribus nota est omnibus, Cic. – als Liebkosungswort, Plaut. Cas. 138. – II) der Stachelflunder, ein Plattfisch, Hor. sat. 2, 8, 20. Ov. hal. 124. Colum. 8, 16, 7. Plin. 9, 72 u. 32, 150. – III) passer marinus = struthiocamelus, der Strauß, Plaut. Pers. 199. Auson. epist. 11 extr. Paul. ex Fest. 222, 16: auch bl. passer, Corp. inscr. Lat. 10, 3704. – ➳ Vulg. Nbf. passar, Itala (Taurin.) Matth. 10, 29 u. 31 u. Itala (Ashb.) Levit. 11, 15; vgl. Prob. app. 198, 33 K. ›passer non passar‹.
~eres titiant
cum ‥ adveniens unus ~erum domum pervolaverit
in ~eribus ‥ videmus quod ab ipso fere nido coitum appetunt propter nimium calorem
~er avis est libidinosa, unde et a patiendo nomen sortita est
Cirecestria vocabatur civitas ~erum eo quod per quendam Affricanum ‥ destruxit ‥ civitatem per passceres cumwyldfyre ad eorum caudas ligatas
hic pascer, A.a sparow
sunt tres species ~erum quidam enim sunt domestici, quidam montani, quidam arundineta inhabitant
~erum ‥ tria ‥ genera esse constat. ‥ ~er torquatus ‥ ~er magnus ‥ . tertius ~er Aristoteli incognitus est ~er troglodites
~er oblatus pro expiatione lepre vivus avolat in aera
[Christus ] qui rethe protensum ut passer evadit
anachorita comparatur sic ~eri quia ~er est avis garula [ME: ]sperruwe
ut per eum solitarius ~er sciret in tecto, quae esset convenientia inter leonem et aquilam
lingua ~eris
1 passĕr, (13) ĕris, m. , ¶ 1 passereau, moineau : Cic. Div. 2, 63 ; Fin. 2, 75 || terme de tendresse : Pl. Cas. 128 || passer marinus Aus. Ep. 11, 24 et abst passer CIL 10, 3704, autruche ¶ 2 carrelet [poisson de mer] : Hor. S. 2, 8, 20 ; Plin. 9, 72 ; Ov. Hal. 125.
- 1. mus; blauwe lijster; (Plaut.) metaf. als koosnaam;
- 2. (Plaut.) ~ marinus struisvogel;
- 3. (poët.; postklass.) bot (een soort platvis).
Taceo tintinnabula et auricalco dulce sonantia, aves ex provincia de Banda, quas Passeres paradisi Lusitani vocant, expedes, perpetuo volatu errantes.
passer, passĕris, m.: passero; meus pullus passer Pl passerino mio
passer marinus, struzzo
● passero di mare (pesce).
passer eris, m
- 1 PAT-, a sparrow, C., Iu.— A sea-fish, turbot, H., O.