penarius
penarius, for provisions
pĕnārĭus, a, um, adj. [penus],
- of or for provisions: cella, Cic. Sen. 16, 56; id. Verr. 2, 2, 2, § 5.—Subst.: pĕnārĭa, ae, a storehouse: a celando cellam appellarunt; penariam, ubi penus, Varr. L. L. 5, § 162 Müll.; also, pĕnārĭus, i, m., a storehouse, granary: penora dicuntur res necessariae ad victum cotidianum, et locus eorum penarius, Paul. ex Fest. p. 211 Müll.
penārius u. penuārius, a, um (penus), zum Vorrate an Lebensmitteln gehörig, cella penaria, die Vorratskammer, Kornkammer, Varro LL. 5, 162. Cic. de sen. 56; von Sizilien, Cic. Verr. 2, 5: cella penuaria, Suet. Aug. 6. Ulp. dig. 33, 9, 3. § 8: vasa penuaria, ibid. § 11: liquamen penuarium, Corp. inscr. Lat. 4, 2596.
unius domus penar’ Anglicea storehouse
in promtuario ‥ j ~ium ad servandum comeatum
in quodam pennario ferrato pro cocleario cum clave et serura, xij d
lego predicte abbathie ‥ calicem meum una cum duabus fialis argenteis majoribus, et aliis duabus minoribus argenteis, cum pennario, et unum anulum aureum ‥ et unum vasculum eneum ad aquam benedictam portandam
pĕnārius, (14) a, um (penus, penu), où lʼon serre les vivres : cella penaria Cic. CM 56 ; Verr. 2, 2, 5, garde-manger, office.
penārius
adj.
- penus, for provisions: cella.