penates
BWL
he carried Ilium and its conquered household gods into Italy
penātēs, ium, selten um, m., mit u. ohne di (penus), I) die Penaten, die röm. Hauptschutzgottheiten der Familien, sowie des aus dem Familienverbande erwachsenen Staates (als Schutzgöttin des Staates publici od. maiores, als Schirmgötter der Familien minores, familiares, privati gen., u. im Innern jedes Hauses [im impluvium] verehrt), oft bei Cic. u.a. – II) meton. = die Wohnung, das Haus, Haus u. Hof, raptus penatium, Plünderung von Haus u. Hof, Tac.: penates uxoris, Tac.: cura penatium, für das Hauswesen, Tac.: parvi penates, Ov.: penates privati, Rücktritt ins Privatleben, Tac.: alqm dis penatibus exturbare, Cic.: penates relinquere, Liv.: alqm in paternos penates deducere, Tac. – verb. lar ac penates tectaque, Liv.: vallum et tentorium cuique militi domus ac penates sunt, Liv. – poet. übtr., v. der Wohnung der Götter, Stat.: der Bienen, Verg.
~es, dii domestici
~es,cofgodas
~es,dyrlingas
~es dicuntur spiritus ignis elementi et celi, familiares dicti, quasi penes nos nati
at perfecta virum postquam perfecerat aetas, / natales statuit functa genitrice penates / linquere
rideres, carpentis impositos, totos in iter transferre ~es
insano muliercula pruritu et irreverenti, ut cum ei longo usu vir displicuisset, alias migraret novos impletura ~es
porro E., qui exulabat, nec sui curam in extraneis ~ibus sufficienter exercere valebat
est villa quedam ‥ curiam spatiosam et ~es dominicales ad oram nemoris ‥ habens sitos
hec ars in regiis orta penatibus / nunquam a patriis discedit laribus
solertis nature providentia metalla ‥ in secretis suis recondit ~ibus
reges satellitum stipantur gregibus / ‥ / ut tutos faciant reges ab hostibus, / et hostis barbarus [sc. mors ] est in penatibus
hec forica, hec pennates, pennacium,a prevy
pĕnātēs, tĭum, m. (penus), ¶ 1 pénates, dieux pénates [dieux de la maison et de lʼÉtat] : [dʼordin. avec dii, ou di ] Cic. Nat. 2, 68 ; Dej. 15 ; Mil. 38 ; [sans dii ] Cic. Sest. 45 ; Virg. En. 1, 68, etc.; Hor. O. 3, 27, 49 ¶ 2 demeure, maison, : a suis diis penatibus præceps ejectus Cic. Quinct. 83, précipité hors de ses foyers, loin de ses pénates ; penates conducti Mart. 8, 75, 1, appartement loué || temple : Stat. Th. 1, 643 || [fig., en parl. des cellules des abeilles] : Virg. G. 4, 155.
- 1. (dii) ~ penaten, huisgoden, beschermgoden v.d. familie, die in huis vereerd werden [familiares, minores of privati], en v.d. staat [publici of maiores]; ➤ ~ iniqui; in mensa penatium deorum;
- 2. (meton.) (a) huis, woning, huis en haard; ➤ penates relinquere; alqm in paternos penates deducere; a suis penatibus eiectus; (b) familie, geslacht.
PENATES
PENA´TESSee Dict. of Gr. and Rom. Biogr. and Myth.