pensatio
pensātĭo, ōnis, f. [penso].
- Lit., a weighing, weighing out, a recompense, compensation (post-Aug.): multorum bonorum pensatio, Petr. 141, 6; Dig. 16, 2, 7; Quint. Decl. 2, 32; Dig. 3, 5, 7.—
- II Trop., a weighing, pondering, consideration (postclass.), Amm.16, 12, 33.
pēnsātio, ōnis, f. (penso), das Wägen, Abwägen; dah. I) die Ersetzung, bonorum, Petron. 141, 6. – absol., der Ersatz, die Aufrechnung, Gegenrechnung, Ulp. dig. 16, 2, 7. § 1 u.a. Ps. Quint. decl. 232: Plur., Ulp. dig. 3, 5, 7 (8). § 2. – II) die Erwägung, Überlegung, Amm. 16, 12, 33.
~ones, tributa
~o, vel prensio, taxatio, numeratio
~ones, A.truage
pēnsātĭō, (16) ōnis, f. (penso), compensation : Petr. 141, 6 ; Ulp. Dig. 16, 2, 7 || [fig.] examen : Amm. 16, 12, 23.
- 1. afweging, compensatie;
- 2. (metaf.) afweging, overweging.
Bartholomæus et Zilibertus fratres... diffamati et accusati de Pensatione mortis et status contra dominos Albertum et Mastinum de la Scala, capti fuerunt, et in carceribus Communis Veronæ positi et perpetuo condemnati.Vide Pensabiliter.
Volens etiam unamquamque ecclesiam habere proprios sumptus... inseruit prædicto edicto, ut super singulas ecclesias mansus tribueretur unus cum Pensatione legitima et servo atque ancilla.Forte Obventiones Presbyteri,
Pensitatio. Vide Capitul. Aquisgran. ann. 817. ad Episcopos cap. 10.