pensius
pēnsĭŭs, comp. de lʼinus. pense, avec plus de soin : Symm. Ep. 2, 34.
Pensius, pro pretiosus dixit Gellius lib. 12. cap. 5 :
Ita prorsus, ut nihil quicquam esset carius Pensiusque nobis, quam nosmetipsi.
Ita prorsus, ut nihil quicquam esset carius Pensiusque nobis, quam nosmetipsi.