pentachordus
pentăchordus, a, um, adj., = πεντάχορδος,
- five-stringed (post-class.), Mart. Cap. 9, § 962.
Alveredo Cantuariensi Theinredus Doverensis de legitimis ordinibus ~orum et tetrachordorum
quem ~orum et tetrachordorum ordinatorem in notulis distribuendis imitabor potissimum?
in tetrachordo diatonice distinccionis, tonus in cromatice semitonium minus et in enarmonice diesis ponitur. ‥ in ~o vero, tonus diapente, et diatessaron
pentăchordus, a, um (πεντάχορδος), qui a cinq cordes, pentacorde : Capel. 9, 962.