perbeatus
perbeatus, very fortunate
per-bĕātus, a, um, adj.,
- very fortunate, Cic. de Or. 1, 1, 1.
per-beātus, a, um, sehr glücklich, Cic. de or. 1, 1.
qui se nostri generis / gerens advocatum / fecit finem litibus, / finem perbeatum
mihi intererit nihilominus innata tibi pietas, ~e presul
perbĕātus, a, um, très heureux : Cic. de Or. 1, 1.
per-beātus
adj.,
- very fortunate.