perbibo
perbibo, to drink in
per-bĭbo, bĭbi, 3, v. a. (to drink much; hence), *
- To drink or suck up: at ego perii, cui medullam lassitudo perbibit, Plaut. Stich. 2, 2, 16 (340).—
- II To drink in (poet. and in post-Aug. prose).
- A Lit., Cato R. R. 130: lana quosdam (colores) non perbibit, Sen. Ep. 71, 31: lacrimas, Ov. M. 6, 397: medicamina, Col. 7, 4, 8.—
- B Trop., to imbibe, receive: haec cum persuasi mihi et perbibi, Sen. Ep. 94, 11: liberalia studia, id. ib. 36, 4: nequitiam, id. Ira, 1, 16, 2: mentes eorum penitus sucum stultitiae perbiberunt, Lact. 2, 2, 16: rabiem, Ov. Ib. 233: Latinum sermonem, Quint. 1, 1, 12 Spald. N. cr.
per-bibo, bibī, ere, I) ganz aussaugen, Plaut. Stich. 340. – II) ganz in sich trinken, ganz einsaugen, A) eig.: medicamenta, Colum.: lacrimas, Ov.: colores (von der Wolle), Sen. – im Bilde, mentes eorum penitus sucum stultitiae perbiberunt, Lact. 2, 2, 16. – B) übtr. = geistig ganz in sich aufnehmen, studia, Sen.: rabiem, Ov.: Latinum sermonem, Quint.
perbĭbō, (13) bĭbī, ĕre, tr., boire entièrement, absorber, sʼimbiber, sʼimprégner de : Cato Agr. 130 ; Sen. Ep. 71, 31 || [fig.] mihi medullam lassitudo perbibit Pl. St. 340, la fatigue mʼa épuisé jusquʼà la moelle des os ; rabiem nutricis Ov. Ib. 233, sʼassimiler [avec le lait] la cruauté de la nourrice || se pénétrer de, être imbu : Sen. Ep. 36, 4 ; 94, 11 ; Ira 1, 16, 2.
- 1. uitzuigen [medullam alci];
- 2. helemaal opzuigen; ➤ terra concepit lacrimas ac perbibit (Ov.);
- 3. (metaf.) helemaal in zich opnemen [studia; sermonem].
per-bibō bibī, —, ere,
- to drink in: lacrimas, O.—Fig., to imbibe: rabiem, O.