perbrevis
perbrevis, very short, brief, concise
per-brĕvis, e, adj.,
- very short, very brief or concise: orator perornatus et perbrevis, Cic. Brut. 43, 158: perbrevi tempore, id. Verr. 2, 3, 9, § 22.—Separate: altera pars per mihi brevis videtur, id. Clu. 1, 2.—In abl.: perbrevi, adverbially, in a very short time, Cic. Fam. 6, 12, 3.—Adv.: perbrĕ-vĭter, very briefly, very concisely: quid sentiam, perbreviter exponam, Cic. de Or. 2, 58, 235 al.
per-brevis, e, sehr od. ausnehmend kurz, v. Redner, et perornatus et perbrevis, Cic.: litterae (Brief), Cic. ep.: aevum, Liv.: perbrevi tempore, u. bl. perbrevi, in sehr kurzer Zeit, Cic.: perbrevi postea, ganz kurz nachher, Cic.
quia tempus ~e amodo mihi restat, et corpori meo solum superest sepulchrum
perbrĕvis, (14) e, très court, très bref : [en parl. du temps] Cic. Verr. 2, 3, 22 || très concis : Cic. Br. 158 || avec tmèse : per mihi brevis Cic. Clu. 2.
per-brevis e, adj.,
- very short, brief, concise: orator: perbrevi tempore: altera pars per mihi brevis videtur.—Abladv.: perbrevi, in a very short time.