perbene
perbene, very well
per-bĕnĕ, adv.,
- very well: prandi perbene, Potavi, Plaut. Men. 5, 9, 81 (1140): pol ego haud a pecuniā perbene, id. Aul. 2, 2, 9 (186): loqui Latine, Cic. Brut. 28, 108: Fortunam fecisse, quando, etc., Liv. 45, 3, 5.
per-bene, Adv., sehr wohl, sehr gut, prandere, Plaut.: Latine loqui, Cic.: fecisse fortunam, Liv.: perbene detectam esse avaritiam Romanorum, Liv.
perbĕnĕ, (16) adv., très bien, parfaitement : Pl. Men. 1141 ; Cic. Br. 108.
per-bene
adv.,
- very well: Latine loqui: fecisse, L.