About

Menu

percolo

percolo, to deck, beautify, adorn

per-cōlo, āvi, ātum, 1, v. a., to strain through, to filter, percolate.
  • I Lit.: tum vinum percolato, polentam abicito, Cato R. R. 108; Cels. 6, 9; Col. 12, 41, 2; Plin. 31, 6, 37, § 70.—
  • II Transf., in gen., to cause to pass through: umor per terras percolatur, passes through, Lucr. 2, 475: cibos et potiones, to pass through one, i. e. to swallow and digest, Sen. Q. N. praef. § 3: terra bibula crebros imbros percolat atque transmittit, Plin. 18, 11, 29, § 110.
per-cŏlo, cŏlŭi, cultum, 3, v. a.
  • Lit.
    • A To cultivate, of the soil; hence, to inhabit: Eleusiniam glebam, Ap. Met. 11, 2, 4.—
    • B To perfect, finish: incohata percolui, Plin. Ep. 5, 6, 41.—
  • II Transf.
    • A To cleanse: os curā, App. Mag. 8.—
    • B To deck, beautify, adorn: aliquid eloquentiā, Tac. Agr. 10.—
    • C To honor greatly, to revere, reverence: si patrem percoles, Plaut. Trin. 2, 2, 4 (279): conjugem liberosque, Tac. A. 4, 68: multos praefecturis et procurationibus, plerosque senatorii ordinis honore, id. H. 2, 82: deos, Sol. 22, 7: dei numen in uxoris laboribus percolens, Ap. Met. 6, 15, 7; Aegyptii cerimoniis me propriis percolentes appellant Isidem, id. ib. 11, 5, 18; initia Cereris, celebrate, Aur. Vict. Caes. 14, 4: funus, id. ib. 20, 30.—
    • D To persecute, pursue, cultivate: vestras disciplinas studiosius, Ap. Flor. 4, 18, p. 361: cumulata habent quae sedulo percolunt, id. Deo Soc. 22, p. 54.
  • —Hence, percultus, a, um, P. a.: femina perculta, highly adorned, Plaut. Poen. 1, 2, 22 (231).

Saved

Recent