perfacete
perfacete, very wittily
per-făcētē, adv., v. perfacetus fin.
perfacētē, Adv. (perfacetus), sehr witzig, neque perfacete dicta sunt neque etc., Cic. II. Verr. 1, 121.
perfăcētē, (16) dʼune manière très plaisante : dicta Cic. Verr. 2, 1, 121, mots très spirituels.
perfacētē
adv.
- perfacetus, very wittily.