About

Menu

perfectibilis

perfectibilis [ML=that can bring to perfection] , (phil.) that can be brought to completeness or perfection, perfectible (sts. w. a & abl. or per & acc. to indicate agent of perfection). b (as sb. n.) perfectible thing. anima est creata imperfecta et ~is a scientiis et virtutibus J. Blund An. 323; quicquid est potentia sine actu est etiam in illo actu ~e. ergo si in Deo est posse sine actu, est ipso actu ~is Gros. 175; significare ‥ substanciam prout ipsa ~is est dupliciter est Ps.-Gros. Gram. 35; non est ~e ab aliqua istarum Bacon VII 37; natura ‥ causat talem partem ‥ corporis ‥ ut esset ~is a tali potencia anime Duns Ord. III 237; illa res a qua accipitur genus ‥ est potencialis et ~is ab illa re a qua accipitur differencia Ib. IV 201.  b quoniam objectum perficit illud cuius est omnis perfectio est proportionata suo ~i Peckham QA 21; anima requirit corpus organicum ut primum ~e Duns Prim. Princ. 784b; sicut diverse forme perficientes idem ~e ‥ nate sunt mediacius et immediacius perficere illud Id. Ord. III 61; esse ‥ omnem rem significat perfectam et imperfectam, quia significat totum et partes, permanencia et successiva, ~ia et perfectiones eorum Ockham Pol. II 588.

Saved

Recent