perfectivus
perfectīvus, a, um (perficio), steigernd (als gramm. t. t.), Prisc. 14, 26.
unde non est differentia divisiva anime nec est ejus ~a, immo est concomitans differentiam ~am anime
sacrorum principatuum ~is virtutibus comprehensus
est autem caliditas crudorum et indigestorum maturativa et maturitatis in fructibus celerius ~a [] : Trevisa and makeþ fruyt ripe
dum aliquid movetur tendit ad aliquid ~um sui motus
quecumque informantur formis ~is principiorum sunt principia
contra equidem est dicendum quod lumen supernaturale est forma ~a luminis naturalis, que ordinata sunt ordinate concurrere ad perficiendum noticiam quam homo non sufficit attingere ex puro lumine naturali
genitivus partitivus est, dativus ~us, ablativus coruptivus est
‘ex’ ‥ modo privativum est vel intentivum vel ~um ut exstirpo, extendo, expleo
verba ‥ inchoativa, ~a, imitativa, frequentativa
~um est ‥ verbi significare rem in motu prout ad nocionem est finiendam vel faciendam de substancia ejus
perfectīvus, a, um, qui parachève : Prisc. Gramm. 14, 26.