periclitabundus
pĕrīclĭtābundus, a, um, adj. [periclitor],
- trying, testing, making a trial or essay (post-class.).
- α With acc.: puncto pollicis extremam aciem (sagittae) periclitabunda, Ap. Met. 5, 23, 4; voluntatem, id. Mag. p. 308, 18.—
- β With gen.: sui, Ap. Met. 3, 21, 21.
perīclitābundus, a, um (periclitor), probierend, versuchend, eine Probe machend, mit Acc., puncto pollicis extremam aciem sagittae, Apul. met. 5, 23: voluntatem meam verbis inversis, Apul. apol. 72: m. Genet. sui, Apul. met. 3, 21.
pĕrīclĭtābundus, a, um, qui essaie : rem Apul. M. 5, 23, qui essaie qqch. ; sui Apul. M. 3, 21, qui essaie ses forces.