peridoneus
peridoneus, very suitable, well adapted
pĕr-ĭdōnĕus, a, um, adj.,
- very fit, suitable, or proper, very well adapted to any thing (class.).
- α With dat.: locus peridoneus castris, Caes. B. C. 2. 24: visus est peridoneus praeceptor, maxime ad poëticam tendentibus, Suet. Gram. 11: consilia, Tac. A. 4, 12.—
- β With ad: gens ad furta belli peridonea, Sall. Fragm. ap. Non. 310, 15, and ap. Serv. Verg. A. 11, 515.—
- γ With qui and subj.: peridoneus maritus matri, cui bono periculo totam domus fortunam concrederet, App. Mag. 72.
per-idōneus, a, um, sehr geeignet, sehr tauglich zu etw., visus est peridoneus praeceptor, maxime ad poëticam tendentibus, Suet. gr. 11: homo suis consiliis peridoneus, Tac. ann. 4, 12: is locus peridoneus castris habebatur, Caes. b. c. 2, 24, 2: gens ad furta belli peridonea, Sall. hist. fr. 1, 86: zugl. m. folg. qui u. Konj., videbatur sibi peridoneum maritum matri repperisse, cui bono periculo totam domus fortunam concrederet, Apul. apol. 72.
erat discrete proceritatis ‥ membrorum habitudine commoda ~eus
Rotbertus filins Huberti, ‥ ad furta belli ~ens
luctatio crebra / formet ab informi massa peridonea verba
pĕrĭdōnĕus, (15) a, um, très propre à : [avec dat.] Cæs. C. 2, 24, 2 ; [avec ad ] Sall. H. 1, 86 || [avec qui subj.] Apul. Apol. 72.
per-idōneus
adj.,
- very suitable, well adapted: locus peridoneus castris, Cs.