perindignus
pĕr-indignus, a, um, adj.,
- very unworthy, very unbecoming, Sid. Ep. 4, 4.— Adv.: pĕrindignē, very indignantly (post-Aug.): tulit perindigne actum a senatu, ut, etc., Suet. Tib. 50.
per-indignus, a, um, sehr unwürdig, sehr unanständig, Sidon. epist. 4, 4, 2.
pĕrindignus, a, um, tout à fait indigne : Sid. Ep. 4, 4.