periniquus
periniquus, very unfair, most unjust
pĕr-ĭnīquus, a, um, adj.
- Very unfair, very unjust: quare videant, ne sit periniquum et non ferendum, Cic. Imp. Pomp. 22, 63.—
- II Very unwilling, very discontented: etsi periniquo patiebar animo, te a me digredi, Cic. Fam. 12, 18, 1.
per-inīquus, a, um, I) sehr unbillig, quare videant, ne sit periniquum et non ferendum m. folg. Acc. u. Infin., Cic. de imp. Pomp. 63. – II) gar nicht gelassen, periniquo patior animo m. folg. Acc. u. Infin., es ist mir gar nicht gleichgültig, te a me digredi, Cic. ep. 12, 18, 1.
pĕrĭnīquus, (16) a, um, très injuste : Cic. Pomp. 63 || periniquo animo Cic. Fam. 12, 18, 1, dʼun cœur très mécontent, très à regret.
- 1. zeer onredelijk;
- 2. zeer ontstemd, zeer ontevreden; ➤ etsi -o patiebar animo te a me digredi (Cic.).
per-inīquus
adj.,
- very unfair, most unjust: videant, ne sit periniquum (withacc.and infin.). —Very unwilling, utterly discontented: periniquo pati animo, te a me digredi.