perinfamis
pĕr-infāmis, e, adj.,
- very infamous (post-Aug.): vir amore libertinae perinfamis, Suet. Vit. 2.—With gen. denoting on what account, Ap. Met. 3, 16, 13.
per-īnfāmis, e, sehr übel berüchtigt, Suet. Vit. 2, 4. – m. Genet., maleficae disciplinae, wegen usw., Apul. met. 3, 16. – m. Abl., qui locus latrociniis fuit perinfamis, Ascon. Cic. Mil. § 49.
vir apud suos sevitia immanis idemque foris ignavia ~is
pretendens belli causam peregrinorum injuriam qua ille ~is erat
pĕrīnfāmis, (16) e, très décrié, perdu de réputation : Suet. Vitell. 2 ; [avec gén. de cause] Apul. M. 3, 16.