permirus
permirus, very wonderful, amazing
per-mīrus, a, um, adj.,
- very wonderful (class.): ut mihi permirum videatur, quemquam exstare, etc., Cic. Div. 2, 47, 99: illud vero mihi permirum accidit, fuisse, etc., id. Fam. 3, 10, 5.—In tmesi: per mihi mirum visum est, Cic. de Or. 1, 49, 214.
per-mīrus, a, um, sehr wunderbar, naturae opera, Plin. 2, 223: illud vero mihi permirum accĭdit (es kam mir höchst befremdend vor) m. folg. Acc. u. Infin., Cic. ep. 3, 10, 5: ut mihi permirum videatur m. folg. Acc. u. Infin., Cic. de div. 2, 99: u. so in der Tmesis, in quo per mihi mirum visum est m. folg. Acc. u. Infin., Cic. de or. 1, 214.
permīrus, (16) a, um, très étonnant : permirum mihi videtur et prop. inf. Cic. Div. 2, 99, il me paraît très étonnant que ; illud mihi permirum accidit et prop. inf. Cic. Fam. 3, 10, 5, un fait qui me surprend fort, cʼest que... || [avec tmèse] per mihi mirum Cic. de Or. 1, 214.
per-mīrus
adj.,
- very wonderful, amazing: illud vero mihi permirum accidit, fuisse, etc.—In tmesi: per mihi mirum visum est.