permixtim
permixtim, adv. [permisceo],
- confusedly, promiscuously (post-class.), Prud. στεφ. 11, 191: exponere, Just. Inst. 2, 20, 3.
permīxtim, Adv. (permixtus), vermischt, Cic. de inv. 1, 34 u. 49. Prud. perist. 11, 192. Iustinian. inst. 2, 20, 3. Oros. 5, 19, 12. Paul. Nol. carm. 21, 213.
in omnibus furtis aut solus ‥ aut plures, servi vel liberi, divisim vel ~im(
~im, mixtim
de singulis vitiis aliquid ad detestationes eorum ~im et specialiter aliquid dicemus
accedent omnes fratres ~im sicut sunt in ordine priores, ad osculandum eum
sicut monachi nostri ordinis, inter fratres ~im in refectorio reficiebant