peropportune
peropportune, very seasonably, most opportunely
pĕr-opportūnē, adv., v. peropportunus fin.
peropportūnē, Adv. (peropportunus), recht gelegen, recht willkommen, venire, Cic.: fortuna se obtulit, Cic.: patribus et plebi p. externa pax data, Liv.
id adeo peroportune in ecclesia Christi ‥ posse fieri
pĕropportūnē, (14) fort à propos, fort à point : Cic. Nat. 1, 15 ; Verr. 2, 5, 39.
per-opportūnē
adv.
- peropportunus, very seasonably, most opportunely: venire: cum te fortuna attulisset: bellum sumere, L.