perpense
perpensē, adv., v. perpendo fin.
perpēnsē, Adv. (perpensus), genau od. wohl erwogen, mit Überlegung, perpense atque examinate, Ambros. de Cain et Abel 1, 2, 5: Compar. b. Amm. 25, 10, 15 u. 26, 5, 13.
artus informat catuli perpensius ursa, / bestia crudelis, officiosa parens
super hiis diligenti solicitudine ~ius conferentes quid magis deceat et expediat eventum
o commilitones optimi, servate titulos laudis vestre, et expugnato nocivo vermiculo, honor vester ~ius augeatur
perpēnsē, avec examen attentif : Ambr. Noe 11 || -sius Amm. 25, 10, 15.