perperitudo
perpĕrĭtūdo, ĭnis, f. [perperus],
- heedlessness, thoughtlessness (ante-class.), Att. ap. Non. 150, 14.
perperitūdo, inis, f. (perperus), das fehlerhafte Betragen, die Unbesonnenheit, Acc. pragmat. inc. II, 2 M. (b. Non. 150, 14).
perpĕrĭtūdō, ĭnis, f. (perperus), perversité : Acc. d. Non. 150, 14.