About
Menu

persentire

persentire [CL] , to feel strongly, perceive; b (w. acc. & inf.) to be keenly aware that, to realize that. humani generis sunt rapaces si quos a somno excitati sibi vicinos persenserint Lib. Monstr. II 25; ac si lapsus equo nullum persenserit ictum Wulf. Swith. II 809; seu vero misericordiam seu judicium erga se ‥ ~iat Anselm (Ep. 37) III 147; vir ‥ novos ‥ persensit cruciatus W. Dan. Ailred 31 (v. arthriticus a); appropinquante ‥ vere, quia caloris beneficium ~iunt [sc. arbores], ‥ restaurantur D. Morley 144; et si in ea adulterium persenserit, eam a se rejecit et si potest necat Spec. Laic. 4.  b ubi judex illum tormentis superari ‥ non posse persensit Bede HE I 7 p. 20; cum caeleste adjutorium angelicae lucis adventasse persensisset Felix Guthl. 29 p. 96; c1100 [cecus] caput hominis esse persensit (v. dinotio); ubi ad cigneam etatis speciem pervenit mortemque sibi jam instare persensit Dominic V. Ecgwini I 17; barbam beata canitie niveam fide plenus extraxit, eam ac si viveret mento firmius inherere ~iens Ailr. Ed. Conf. 782D; ~iens in se grassantis luxurie venena consurgere R. Cold. Godr. 27.

Saved

Recent