persedeo
persedeo, to remain sitting, sit continuously
per-sĕdĕo, sēdi, sessum, 2, v. n.,
- to remain sitting, to sit or stay long anywhere (not in Cic. or Caes.): at neque quo pacto persederit umor aquai Visumst, Lucr. 1, 307: totā nocte in speculis, Curt. 9, 9, 23: in equo dies noctesque persedendo, Liv. 45, 39: qui multis apud philosophum annis persederint, Sen. Ep. 108, 5: etiam meridie, Suet. Claud. 34.—
- II Transf., of frost: pruinae perniciosior natura, quoniam lapsa persidet gelatque, Plin. 17, 24, 37, § 222.
per-sedeo, sēdī, sessum, ēre, irgendwo fort und fort-, ohne Unterlaß sitzen, sitzen bleiben, in equo dies noctesque, Liv.: in sacello quodam aliquamdiu, Val. Max.: in auctione per diem totum, Sen. rhet.: multis apud philosophum annis, Sen.: etiam meridie, Suet.: per ludos cum coniugibus et liberis, Vitr. – Nbf. per-sideo, totā nocte in speculis, Curt. 9, 9 (37), 23: übtr. vom Reif, Plin. 17, 222.
persĕdĕō, (14) ēdī, ēre, intr., ¶ 1 rester assis : in equo Liv. 45, 39, 18, rester à cheval, cf. Curt. 9, 9, 23 ; apud philosophum Sen. Ep. 108, 5, fréquenter lʼécole dʼun philosophe ¶ 2 v. persideo et persido.
persedeo (ō) (-sideo) —, —, ēre,
- to remain sitting, sit continuously: totā nocte in speculis, Cu.: in equo persedendo, L.