persector
persector, āri, v. freq. [persequor],
- to follow or pursue eagerly, to investigate (ante-class.): persectari hoc volo, Sceledre, nos nostri an alieni simus, Plaut. Mil. 2, 5, 20 (430); Lucr. 4, 1010: nec persectari primordia singula quaeque, id. 2, 165.
per-sector, ātus sum, ārī, I) eifrig verfolgen, accipitres persectantes, Lucr. 4, 1003 (1010): equum tamquam fugientem persectati, Frontin. 1, 2, 1. – II) übtr., einer Sache fleißig nachgehen, nachforschen, primordia, Lucr. 2, 166. – m. folg. indir. Fragesatz, Plaut. mil. 430 Leo (Goetz perscrutari).
persector, (15) ātus sum, ārī, tr., ¶ 1 poursuivre sans relâche : Lucr. 4, 1000 ¶ 2 rechercher avec soin : Pl. Mil. 430 ; Lucr. 2, 166.
- 1. (Lucr.) precies of helemaal volgen [accipitres];
- 2. (Lucr.; Plaut.) (metaf.) precies uitzoeken (m. acc.; afh. vr.) [primordia].