perseitas

perseitas [CL per+se+-itas] , (phil.) the condition of existing independently or being predicated essentially of a subject; perseity, self-subsistence. licet posset conclusio primi argumenti distingui quod ibi esset alietas ~atis vel ~as alietatis Duns Ord. II 370; eo quod negacio possit negare ~atem vel est ibi ~as negationis Id. Metaph. IV 4 p. 181b; alio modo dicitur ens per accidens prout ‘per accidens’ non privat ~atem in entitate rei secundum se Ib. VI 2 p. 326a; isto modo ~atis utitur philosophus sepe in dictis suis, ut I Physicorum, cum dicit quod immusicus per se fit musicus Ockham Dub. 529; si enim aliqua accio esset per se mala, tunc tota species illius accionis, in quantum hujusmodi, esset mala, quia ~as inest prime speciei vel generi, ut patet primo Posteriorum Wycl. Ente 203.