persuasorius
persuāsōrius, a, um (persuadeo), zur Überzeugung führend, controversia, Iul. Vict. art. 3. § 5. p. 202, 14 B.: außerdem Interpr. Orig. in Matth. 47.
sunt et ~ia verba et dulcia doctrinae bonorum(
species quinque: honestum, commendatorium vel ~ium; admirabile, alienatum; humile, neglectum(
nichil ab apostolico nisi ~ias litteras ‥ obtinuit
hic ‥ modus [orationis ] ‥ magis ‥ ~ius est quam urgens
cum igitur ad hoc instarent mater ejus et fratres, et etiam carta papalis ~ia, quam adquisierant
non putavi ‥ utendum fore rationibus ~iis
persuāsōrĭus, a, um, qui entraîne la persuasion : J. Vict. Rhet. 3, 5.