pervagatus
pervagatus, spread out, wide-spread, well known
pervăgātus, a, um, Part. and P. a., from pervagor.
pervagātus, a, um, PAdi. (v. pervagor), I) ausgebreitet, weit verbreitet, sehr bekannt (verb. vulgaris et perv., cotidianus et perv., communis et perv.), fama, Cic.: sermo, Cic.: pervagatissimus versus, Cic.: haec opera cotidiana et perv., Cic.: vulgaris et perv. declamatio, Cic. – res in vulgus pervagata, Cic.: cupiditas illa sua nota atque apud omnes pervagata, Cic.: neutr. pl. subst., ista communia et pervagata, jene gewöhnlichen u. allbekannten Regeln, Cic. de or. 1, 165. – II) ausgedehnt, pars autem est pervagatior, hat eine weitere Ausdehnung, Cic. de inv. 2, 47.
pervăgātus, (13) a, um, p.-adj. de pervagor, très connu, répandu, commun, banal, rebattu : Cic. Top. 69 ; de Or. 1, 165 || général : -tior (argumentorum) pars Cic. Inv. 2, 47, arguments dʼune portée plus générale || -tissimus Cic. *Or. 147.
pervagātus adj.with comp.and sup.
- P. of pervagor, spread out, wide-spread, well known: res in volgus: apud omnīs: pervagatissimus versus: sermo.—Plurn. as subst: ista communia et pervagata, widely known rules.—Vague, general: pervagatior pars.