pervagor
pervagor, to wander over, range through, rove about, overrun
- I Lit.: hic praedonum naviculae pervagatae sunt, Cic. Verr. 2, 5, 37, § 98: iis imperat, ut omnibus in locis pervagentur, Caes. B. G. 7, 45: natio pervagata bello prope orbem terrarum, Liv. 38, 17; 1, 29.—
- II Trop.
- A To spread out, extend: quod in exteris nationibus usque ad ultimas terras pervagatum est, Cic. Verr. 2, 4, 28, § 64: ardores in agris pervagantes, Vitr. 2, 6.—
- B To spread through, pervade: timores omnium mentes pervagantur, Cic. Leg. 1, 11, 32: dolor omnia membra pervagabatur, Plin. Ep. 1, 12, 6; 6, 10, 3.—
- C To be widely spread, to become common: ne is honos nimium pervagetur, Cic. Inv. 2, 39, 113.
- —Hence, pervăgātus, a, um, P. a.
- A Spread out, wide-spread, well known: longe et late pervagata anteponantur angustis, Cic. Top. 18, 69: pervagatissimus versus, id. Or. 43, 147: declamatio, id. Planc. 19, 47: sermo, id. Mil. 12, 33; cf. id. de Or. 1, 36, 165: gloria, id. Marcell. 8, 26.—
- B Common, general: pervagatior pars, of a more general nature, Cic. Inv. 2, 14, 47.
➳ forme active pervago Her. 3, 37.
- 1. rondzwerven [omnibus in locis];
- 2. (metaf.) zich wijd verbreiden, overal bekend worden; ➤ id in exteris nationibus usque ad ultimas terras pervagatum est; II. tr.
- 1. doorkruisen, trekken door [silvas; bello prope orbem terrarum; animo in gedachten doorlopen];
- 2. (metaf.) doordringen, vervullen; ➤ fama proximas provincias pervagata est; dolor omnia membra pervagabatur (Plin. Min.); cupiditates, timores omnium mentes pervagantur (Cic.); / vgl. ook pervagatus.
遊行。傳開。Laetitiae et timores omnium mentes pervagantur 各人心且喜且懼。
Suggest a Translation
See an image
- to wander over, range through, rove about, overrun: hic praedonum naviculae pervagatae sunt: natio pervagata bello orbem terrarum, L.—Fig., to spread out, extend, be known: quod usque ad ultimas terras pervagatum est.—To spread through, pervade: timores omnium mentes pervagantur.
-
…optime tenerem, digna essent ista sapientia ac tuis auribus. Ain tu inquit ille si de istis communibus et pervagatis vix huic aetati audiendum putas, etiamne illa neglegere possumus, quae tu oratori cognoscenda esse dixisti, de naturis…
Cicero, de Oratore
-
…, esse debet oratio alterum nimis est vinctum, ut de industria factum appareat, alterum nimis dissolutum, ut pervagatum ac vulgare videatur ; ut ab altero non delectere, alterum oderis ; sit igitur, ut supra dixi ,…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…hoc sodaliciorum tribuario crimine ad communem ambitus causam contulisti, in qua desinamus aliquando, si videtur, volgari et pervagata declamatione contendere. sic enim tecum ago. quam tibi commodum est, unam tribum delige ; tu doce ,…
Cicero, pro Plancio
-
…istius, tantum scelus in aratores fuisse, incredibile dictu est, iudices, sed et factum et tota Sicilia pervagatum, ut homines propter iniurias licentiamque decumanorum mortem sibi ipsi consciverint. Centuripinum Dioclem, hominem locupletem, suspendisse se…
Cicero, in Verrem
-
…mortis fuisse. cuius ego temporis rationem explicabo brevi neque invitus. nihil enim est ex meis temporibus quod minus pervagatum, quodque minus aut mea commemoratione celebratum sit aut hominibus auditum atque notum. ego enim, Laterensis, ex…
Cicero, pro Plancio
-
…obscura, ut physici, aut artificiosa, ut mathematici, sed de illustri et facili et iam in vulgus pervagata loquitur. Quamquam non negatis nos intellegere quid sit voluptas, sed quid ille dicat. e quo efficitur ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quodsi in ea lingua, quam plerique uberiorem putant, concessum a Graecia est ut doctissimi homines de rebus non pervagatis inusitatis verbis uterentur, quanto id nobis magis est concedendum, qui ea nunc primum audemus attingere et quoniam saepe…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…ab exercitu discedit ; Brutum adulescentem his copiis praeficit ; hunc monet, ut in omnes partes equites quam latissime pervagentur daturum se operam, ne longius triduo ab castris absit. His constitutis rebus suis inopinantibus quam maximis potest itineribus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, gente fallax. inventi sunt qui etiam fratres populi Romani vocarentur. hoc nomine audito quod per omnis gentis pervagatum est. nam cum ex multis unus ei restaret Dolabella paternus inimicus, qui cum Q. Caepione propinquo suo…
Cicero, pro Scauro