pervulgatus
pervulgātus, a, um, Part. and P. a., from pervulgo.
pervulgātus (pervolgātus), a, um, PAdi. (v. pervulgo), I) sehr gewöhnlich, -gemein, consolatio, Cic.: pervulgatissima verborum dignitas, Cornif. rhet.: quod videtur novius pervulgatiusque esse, Gell. 6 (7), 17, 8: potius aliquid de rebus pervulgatioribus fingendum esse, Apul. apol. 42. – II) sehr bekannt, ista maledicta pervulgata in omnes, Cic. Cael. 6.
pervulgātus, a, um, p.-adj. de pervulgo, commun, ordinaire, banal : Cic. Fam. 5, 16, 2 ; -tior Gell. 7, 17, 8 ; -tissimus *Cic Or. 147 ; Her. 4, 11.
- 1. algemeen bekend, welbekend [nomina; humanitas]; ➤ ista maledicta -a in omnes;
- 2. zeer gewoon [consolatio; consuetudo].