pervulgo
- I Lit.
- A In gen., Lucr. 5, 1162: de re illustri et facile etiam in vulgus pervulgatā, Cic. Fin. 2, 5, 15: in re tam clarā, tam testatā, tam abs te ipso pervulgatā, id. Verr. 2, 2, 42, § 104: illas tabulas pervulgari atque edi populo Romano imperavi, id. Sull. 15, 42: praemia virtutis in mediocribus hominibus pervulgari, id. Inv. 2, 39, 114; Q. Cic. Pet. Cons. 11, 44.—
- B In partic., to make one's self common, to prostitute one's self: mulier, quae se omnibus pervulgaret, Cic. Cael. 16, 38.—
- II Transf., to visit often, to frequent, haunt a place (poet.): litus pervolgans feror, Pac. ap. Varr. L. L. 7, § 88 Müll. (Trag. Rel. p. 108 Rib.): solis pervolgant fulgura caelum, Lucr. 2, 164: quae pervolgant nemora avia pervolitantes, id. 2, 346; 4, 208.
- —Hence, pervulgātus (pervolg-), a, um, P. a.
- A Very usual, very common, Plaut. Bacch. 4, 9, 149 (1073): at hoc pervolgatum est nimis, id. Ps. 1, 2, 121 (252): consolatio pervulgata, Cic. Fam. 5, 16, 2: notius pervulgatiusque, Gell. 7, 17, 8: pervulgatissima verborum dignitas, Auct. Her. 4, 8, 11.—
- B Well known: maledicta pervulgata in omnes, Cic. Cael. 3, 6: humanitas, Vulg. 2 Macc. 14, 9.—Adv.: pervulgātē, after the manner of the people, as the vulgar do: pervulgate magis quam inscite locutus es, Gell. 18, 10, 6; 16, 7, 12.
- 1. beschikbaar stellen, openbaar maken, algemeen bekendmaken [edictum totā provinciā; tabulas; Hirtium uitgeven];
- 2. se ~ zich prostitueren;
- 3. (Lucr.) een plaats vaak betreden, bezoeken, doorlopen; / vgl. ook pervulgatus.
傳聞。露。— librum 著文行世。Mulier quae se omnibus pervulgat 不嫌何人之娼。
Suggest a Translation
See an image
-
…altitudo nos delectat, radices stirpesque non item ; sed esse illa sine his non potest. Me autem sive pervulgatissimus ille versus, qui vetat artem pudere proloqui quam factites, dissimulare non sinit qui delecter, sive tuum studium…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…Tu, si quid es facturus, nova aliqua conquiras oportet ; ista me minime movent, non solum quia pervulgata sunt, sed multo magis, quia, tamquam levia quaedam vina nihil valent in aqua, sic Stoicorum ista…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…vicino scripseram ad te, quia cognoram ex tuis litteris. eum σύνναον Quirini malo quam Salutis. tu vero pervulga Hirtium. id enim ipsum putaram quod scribis, ut cum ingenium amici nostri probaretur, ὑπόθεσις vituperandi Catonis inrideretur…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ad usum meum, tantum cognoscendi studio adductus requiro. Nec mihi opus est Graeco aliquo doctore, qui mihi pervulgata praecepta decantet, cum ipse numquam forum, numquam ullum iudicium aspexerit ; ut Peripateticus ille dicitur Phormio, cum…
Cicero, de Oratore
-
…his ; cautis iuris consultis eorum sapientiam compilarit. itaque irati illi, quod sunt veriti ne dierum ratione pervolgata et cognita sine sua opera lege ; agi ; posset, verba quaedam composuerunt ut omnibus in rebus…
Cicero, pro Murena
-
…non facile defenderet nihil iam in istam mulierem dico ; sed, si esset aliqua dissimilis istius quae se omnibus pervolgaret, quae haberet palam decretum semper aliquem, cuius in hortos, domum, Baias iure suo libidines omnium commearent…
Cicero, pro Caelio
-
…, ad quos aut referri nuntiata ostenta non convenit aut eorum responsis commoveri necesse est. quod si cetera magis pervulgata nos saepe et leviora moverunt, vox ipsa deorum immortalium non mentis omnium permovebit nolite enim id putare accidere posse…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…id numquam tam acerbe feret M. Caelius ut eum paeniteat non deformem esse natum. sunt enim ista maledicta pervolgata in omnis quorum in adulescentia forma et species fuit liberalis. sed aliud est male dicere, aliud accusare .…
Cicero, pro Caelio
-
…, tantane amentia praeditus atque audacia fuisti ut in re tam clara, tam testata, tam abs te ipso pervulgata tabulas publicas corrumpere auderes at quem ad modum corrupisti nonne ita ut omnibus nobis tacentibus ipsae tuae te tabulae condemnare…
Cicero, in Verrem
-
…gestis aut plerumque nullis quam ob rem aut supplicatio ab eo qui ante dixit decernenda non fuit aut usitatus honos pervolgatusque tribuendus eis quibus etiam novi singularesque debentur. an si quis Hispanorum aut Gallorum aut Threcum mille aut duo milia…
Cicero, Philippicae