peto
peto, to strive for, seek, aim at, repair to, make for, travel to
BWL
he headed for Rome
he assailed him with false accusations
he sought the office in vain
Frieze-Dennison Vergil
Could not find petetur in Logeion dictionaries.
petetur Verb: future passive indicative 3rd singular of peto
- I To fall upon any thing.
- A Lit.
- 1 In a hostile sense, to rush at, attack, assault, assail; to let fly at, aim a blow at, thrust at, etc. (class.; cf.: invado, aggredior): gladiatores et vitando caute, et petendo vehementer, Cic. Or. 68, 228: cujus latus mucro ille petebat, id. Lig. 3, 9: non latus aut ventrem, sed caput et collum petere, to thrust at, id. Mur. 26, 52: aliquem spiculo infeste, Liv. 2, 20: aliquem mālo, to throw an apple at any one, Verg. E. 3, 64: alicui ungue genas, Ov. A. A. 2, 452: aliquem saxis, id. de Nuce, 2: aprum jaculis, Suet. Tib. 72: aëra disco, Hor. S. 2, 2, 13: bello Penatīs, Verg. A. 3, 603: armis patriam, Vell. 2, 68, 3.—
- 2 Without the notion of hostility: petere collum alicujus amplexu, to fall upon one's neck, to embrace one, M. Cael. ap. Quint. 4, 2, 124.—Esp. freq., to seek, to direct one's course to, to go or repair to, to make for, travel to a place: grues loca calidiora petentes, Cic. N. D. 2, 49, 125: Cyzicum, id. Fam. 14, 4, 3: Dyrrhachium, id. Planc. 41, 97: naves, to seek, take refuge in their ships, Nep. Milt. 5, 5: caelum pennis, to fly, Ov. F. 3, 457: Graiis Phasi petite viris, visited by the Greeks, id. P. 4, 10, 52: Metellus Postumium ad bellum gerendum Africam petentem, ... urbem egredi passus non est, attempting to go, starting, Val. Max. 1, 1, 2.—Transf., of things, to proceed or go towards: campum petit amnis, Verg. G. 3, 522: mons petit astra, towers toward the stars, Ov. M. 1, 316: aliquem, to seek, go to a person: reginam, Verg. A. 1, 717: ut te supplex peterem, et tua limina adirem, id. ib. 6, 115: aliquid in locum or ad aliquem, to go to a place or person for something, to go in quest of, go to fetch: visum est tanti in extremam Italiam petere Brundisium ostreas, to go to Brundisium for oysters, Plin. 9, 54, 79, § 169: myrrham ad Troglodytas, id. 12, 15, 33, § 66: harena ad Aethiopas usque petitur, id. 36, 6, 9, § 51: collis, in quem vimina petebantur, id. 16, 10, 15, § 37: quaeque trans maria petimus, fetch, id. 19, 4, 19, §§ 58, 52.—
- II Trop.
- A To attack, assail one with any thing (class.): aliquem epistulā, Cic. Att. 2, 2, 2: aliquem fraude et insidiis, Liv. 40, 55: aliquem falsis criminibus, Tac. A. 4, 31.—
- B To demand, seek, require (cf. posco).
- 1 In gen.: ita petit asparagus, Varr. R. R. 1, 23: ex iis tantum, quantum res petet, hauriemus, Cic. de Or. 3, 31, 123: aliquem in vincula, Quint. 7, 1, 55: aliquem ad supplicium, id. 7, 6, 6: poenas ab aliquo, to seek satisfaction from or revenge one's self on any one. ut poenas ab optimo quoque peteret sui doloris, Cic. Att. 1, 16, 7: ut merito ab eā poenas liberi sui petere debuerint, Quint. 3, 11, 12.—
- 2 In partic.
- a To demand or claim at law, to bring an action to recover, to sue for any thing (syn.: postulo): causam dicere Prius unde petitur ... Quam ille qui petit, Ter. Eun. 11: qui per se litem contestatur, sibi soli petit, Cic. Rosc. Com. 18, 53: aliquando cum servis Habiti furti egit; nuper ab ipso Habito petere coepit, id. Clu. 59, 163: qui non calumniā litium alienos fundos, sed castris, exercitu, signis inferendis petebat, id. Mil. 27, 74.—
- b To beg, beseech, ask, request, desire, entreat (syn.: rogo, flagito, obsecro); constr with ab and abl. of pers. (cf. infra); ante- and post-class., with acc. of pers.: vos volo, vos peto atque obsecro, Plaut. Curc. 1, 2, 60 (155); freq. with ut: a te etiam atque etiam peto atque contendo, ut, etc., Cic. Fam. 13, 1, 5: peto quaesoque, ut, etc., id. ib. 5, 4, 2: peto igitur a te, vel, si pateris, oro, ut, id. ib. 9, 13, 3: petere in beneficii loco et gratiae, ut, id. Verr. 2, 3, 82, § 189: petere precibus per litteras ab aliquo, ut, id. Sull. 19, 55: pacem ab aliquo, Caes. B. G. 2, 13: opem ab aliquo, Cic. Tusc. 5, 2, 5: vitam nocenti, Tac. A. 2, 31: petito, ut intrare urbem liceret, Just. 43, 5, 6.—Also, with id or illud, and ut, etc.: illud autem te peto, ut, etc., Dolab. ap. Cic. Fam. 9, 9, 2.—With obj.-clause (mostly poet.): arma umeris arcumque animosa petebat Ferre, Stat. Ach. 1, 352; cf.: cum peteret (solum) donari quasi proprio suo deo, Suet. Aug. 5: petit aes sibi dari εἰς ἄρτους, Gell. 9, 2, 1.—De aliquo (for ab aliquo), to beg or request of one (post-class.): si de me petisses, ut, etc., Dig. 13, 6, 5.—Ab aliquo aliquid alicui, to beg a thing of one person for another (class.): M. Curtio tribunatum a Caesare petivi, Cic. Q. Fr. 2, 15, 3: ab aliquo pro aliquo petere, to intercede for: in eorum studiis, qui a te pro Ligario petunt, Cic. Lig. 10, 31.—With ex and abl. pers. (v. infra d.): eum petit litteris, ut ad Britanniam proficisceretur, Capitol. Pertin. 3, 5; Eutr. 2, 24.
- —Hence, pĕtītum, i, n., a prayer, desire, request, entreaty, Cat. 68, 39.—
- β Polit. t. t., to apply or solicit for an office, to be a candidate for office (different from ambire, to go about among the people to collect their votes, to canvass, which took place after the petitio): nemo est ex iis, qui nunc petunt, qui, etc., Cic. Att. 1, 1, 2: consulatum, id. Phil. 2, 30, 76: praeturam, id. Verr. 1, 8, 23; Liv. 1, 35.—
- c To solicit a person, to seek to possess, to woo: libidine sic accensa (Sempronia) ut viros saepius peteret quam peteretur, Sall. C. 25, 3: cum te tam multi peterent, tu me una petisti, Prop. 3, 13, 27: formosam quisque petit, id. 3, 32, 4: multi illam petiere, Ov. M. 1, 478; cf.: quae tuus Vir petet, cave, ne neges; Ne petitum aliunde eat, Cat. 61, 151.—
- d To endeavor to obtain or pursue, to seek, strive after any thing, Plaut. Ep. 1, 2, 40 (143): fugā salutem petere, Nep. Hann. 11, 4: praedam pedibus, Ov. M. 1, 534: gloriam, Sall. C. 54, 5: eloquentiae principatum, Cic. Or. 17, 56: sanguinis profusio vel fortuita vel petita, intentional, designed, produced by artificial means, Cels. 2, 8.—With inf.: bene vivere, Hor. Ep. 1, 11, 29: victricemque petunt dextrae conjungere dextram, Ov. M. 8, 421; 14, 571: conubiis natam sociare Latinis, Verg. A. 7, 96: aliquem transfigere ferro, Mart. 5, 51, 3.—With ex and abl., over, in the case of: ex hostibus victoriam petere, Liv. 8, 33, 13: supplicium ex se, non victoriam peti, id. 28, 19, 11: imperium ex victis hostibus populum Romanum petere, id. 30, 16, 7.—
- e To fetch any thing: qui argentum petit, Plaut. Ep. 1, 1, 53 (53): cibum e flammā, Ter. Eun. 491: altius initium rei demonstrandae, Cic. Caecin. 4, 10: aliquid a Graecis, id. Ac. 1, 2, 8: a litteris exiguam doloris oblivionem, to obtain, id. Fam. 5, 15, 4: suspirium alte, to fetch a deep sigh, Plaut. Cist. 1, 1, 57 (57); cf.: latere petitus imo spiritus, Hor. Epod. 11, 10; and: gemitus alto de corde petiti, Ov. M. 2, 622: haec ex veteri memoriā petita, Tac. H. 3, 5, 1.—
- f To take, betake one's self to any thing: iter a Vibone Brundisium terrā petere contendi, Cic. Planc. 40, 96: diversas vias, Val. Fl. 1, 91: alium cursum, to take another route, Cic. Att. 3, 8, 2: aliam in partem petebant fugam, betook themselves to flight, fled, Caes. B. G. 2, 24.—
- g To refer to, relate to (poet.): Trojanos haec monstra petunt, Verg. A. 9, 128.
II) prägn., langend holen, 1) eig.: a) wegholen, abholen, herholen, Tartareum ille manu custodem in vincula petivit ipsius a solio regis, Verg.: p. cibum e flamma, Ter. – teli sumendi aut petendi causā, aufzunehmen od. (auf feindl. Seite) zu holen, Liv.: Caninio dixi, ei me daturum aliquid; mane ut peteret, rogavi, Cic.: cuius adventu certiores facti petiverunt (sc. pecuniam), Cic. – u. p. alqd in alqm locum od. ad alqm, etw. irgendwo od. bei jmd. holen, in extremam Italiam Brundisium ostreas, Plin.: vimina in collem, Plin.: murram ad Troglodytas, Plin. – b) holen = heraufholen, suspirium alte, Plaut.: gemitus alto de corde, Ov.: latere imo spiritum, Hor. – 2) übtr.: p. alqd a Graecis, Cic.: a litteris exiguam doloris oblivionem, Cic.: praesidium ex alcis benevolentia, Cic.: p. initium rei demonstrandae altius, Cic. – ➳ Perf. zuw. peti = petii, Sen. Med. 248 u. Herc. Oet. 1843. Stat. Theb. 1, 62: petīt = petiit, Verg. Aen. 9, 9. Ov. met. 5, 460; fast. 1, 109. Capit. Pertin. 3, 5; vgl. Georges, Lexik. der lat. Wortf. S. 520.
I chercher à atteindre, ¶ 1 diriger sa course vers, chercher à gagner : loca calidiora Cic. Nat. 2, 125, chercher à gagner des pays plus chauds, cf. Cic. Planc. 97, etc. ; naves Nep. Milt. 5, 5, chercher à rejoindre les navires || [poét.] campum petit amnis Virg. G. 3, 522, la rivière sʼen va vers la plaine ; mons petit astra Ov. M. 1, 316, la montagne monte vers les astres || iter terra petere Cic. Planc. 97, prendre un chemin par terre ; fugam Cæs. G. 2, 24, 1, prendre la fuite ¶ 2 attaquer, assaillir, viser : [abst ] Cic. Or. 228 ; caput petere Cic. Quinct. 29, attaquer (viser) à la tête, cf. Cic. Mur. 52, etc.; aliquem spiculo Liv. 2, 20, 2, attaquer qqn avec une lance ; bello Virg. En. 3, 603, faire la guerre à qqn || [fig.] aliquem epistula Cic. Att. 2, 2, 2, attaquer qqn par lettre ; fraude Liv. 40, 55, 3, tendre des pièges à qqn ¶ 3 aborder : ut te supplex peterem Virg. En. 6, 115, [il me recommandait] de tʼaborder en suppliant || collum amplexu Cæl. d. Quint. 4, 2, 124, se jeter au cou de qqn.
II chercher à obtenir qqch., ¶ 1 rechercher, aspirer à : fuga salutem Cæs. G. 3, 15, 2, chercher son salut dans la fuite ; eloquentiæ principatum Cic. Or. 56, aspirer au premier rang dans lʼéloquence ; petere aut fugere aliquid Cic. Fin. 1, 30, rechercher ou fuir qqch. ; victoriam ex aliquo Liv. 8, 33, 13, chercher la victoire sur qqn || [poét. avec inf.] chercher à : Lucr. 3, 86 ; Virg. En. 7, 96 ; Hor. Ep. 1, 11, 29 ¶ 2 briguer [une magistrature] : Cic. Phil. 2, 76 ; Att. 1, 1, 2 ; Verr. 1, 1, 23 ¶ 3 demander, solliciter : opem ab aliquo Cic. Tusc. 5, 5, demander assistance à qqn ; ab aliquo aliquid alicui Cic. Q. 2, 15, 3, demander à qqn qqch. pour qqn ; ab aliquo pro aliquo Cic. Lig. 31, intercéder auprès de qqn pour qqn ; ab aliquo (et qqf. ex aliquo Cic. Fam. 15, 6, 2 ) ut, demander à qqn que, cf. Cic. Clu. 43 ; Fam. 13, 49, etc. || [avec ne, ut ne ] demander que ne... pas : Cic. Amer. 25 ; Cæl. 30 || [avec subj. seul] abs te peto cures ut... Cic. Fam. 13, 34, je te demande de prendre soin que..., cf. 13, 39 ; Cæs. G. 6, 1, 2 || [avec prop. inf.] Suet. Aug. 5 ; Gell. 4, 8, 5 ¶ 4 demander, réclamer : quantum res petet Cic. de Or. 3, 123, autant que la chose le réclamera ; pœnas ab aliquo Cic. Att. 1, 16, 7, tirer vengeance de qqn || [en part.] demander en justice, réclamer : calumnia litium alienas fundos Cic. Mil. 74, réclamer les propriétés dʼautrui par des procès de pure chicane || [abst ] être demandeur dans une affaire, poursuivre : te petere oporteret Cic. Verr. 2, 4, 70, cʼest à toi quʼil conviendrait dʼêtre demandeur ¶ 5 chercher, faire venir de, tirer de : a litteris oblivionem Cic. Fam. 5, 15, 4, chercher lʼoubli dans les études littéraires ; proœmium alte petitum Cic. Clu. 58, préambule tiré de loin, cf. Cic. Cæc. 10 ; latere petitus imo spiritus Hor. Epo. 11, 10, soupir tiré du fond de la poitrine ; exempla ex summorum hominum factis Cic. Prov. 20, prendre des exemples à la vie des plus grands hommes.
➳ petit = petiit Ov. F. 1, 109.
- 1. zich begeven, gaan, trekken naar, een plaats opzoeken, bezoeken [continentem koers zetten naar; cursu muros rennen naar; Ascanium naderen]; ➤ non castra, sed naves ~ zijn toevlucht zoeken bij; amnis campum petit stroomt naar;
- 2. een richting, een weg inslaan, kiezen, nemen [iter terrā de weg over land nemen; diversas vias; alium cursum; aliam in partem fugam]; ➤ harena ad Aethiopas usque petitur;
- 3. (vijandel.) afstormen op, aanvallen; metaf. bedreigen [Indos; armis patriam; vehementer; urbem bello; alcis collum; vultus alcis unguibus; alqm fraude, falsis criminibus; alqm epistulā]; ➤ morsu petunt (canes) bijten; somnus petit nautam overvalt;
- 4. mikken op, gooien naar [aëra disco; arcu alta in de hoogte richten; hostes telis beschieten; alqm saxis bekogelen]; ➤ non latus aut ventrem, sed caput et collum ~;
- 5. (metaf.) nastreven, trachten te bereiken of verkrijgen [aliud domicilium; praedam; imperium; salutem fugā zijn heil zoeken in de vlucht; gloriam; alcis societatem; partem de zijde kiezen; delectationem; sapientiam; mortem]; (ook m. inf.); ➤ bene vivere ~; — ppp. petītus, a, um verwacht, gewenst; subst. petīta, ōrum n het object van verlangen;
- 6. wensen, verlangen, eisen [salutem sibi soli; partem praedae; poenas ab alqo iem. straffen, wraak nemen op iem.; alqm in vincula; (voor, wegens: gen.) contumeliarum]; ➤ ex iis tantum, quantum res petet, hauriemus (Cic.);
- 7. vragen, verzoeken [pacem a Romanis de Romeinen om vrede verzoeken; sui laboris praemia; vitam nocenti; auxilium a Lacedaemoniis; consilium ab amico raad vragen aan]; (m. ut; ne; zelden alleen conj.; inf.; aci.);
- 8. (pre- en postklass.) zich (smekend) wenden tot; ➤ vos peto atque obsecro; ~ precibus per litteras ab alqo ut;
- 9. dingen naar een ambt, zich kandidaat stellen voor [praeturam]; ➤ in unum locum ~ naar, voor één plaats;
- 10. dingen naar de hand van, het hof maken [virginem]; ➤ formosam quisque petit; — subst. petentēs, ium m huwelijkskandidaten, vrijers; — petor ab alqo of alci iem. maakt mij het hof;
- 11. (jur. t.t.) (in processen) aanspraak maken op, eisen, opvorderen [pecuniam numeratam; ex testamento]; ➤ (abs.) is qui petit eiser; is a quo of unde petitur aangeklaagde; dolo facit, qui petit, quod redditurus est;
- 12. (gaan) halen, putten [commeatūs; aquam; e flamma; metaf. gemitūs of spiritum de corde een diepe zucht slaken]; ➤ ~ alqd ad alqm bij iem.;
- 13. ontlenen (aan: ab) [exemplum alcis rei ab alqo iem. voor iets tot voorbeeld nemen].
求。訟。找。願。攻。往。— mutuum 向人借。— poenas ab eo 辦人之罪。— consulatum 求作總官。— fugam 逃跑。— eum lapidibus 以石撃之。— eum criminibus 告其罪。— eum blanditiis 吮癰舐痔。餂瘤。奉承。怡色柔聲。— litteris 以札招彼。Jura Cordubam petunt 訟之人往格爾杜府。Petunt in Elymaeos arborem cupresso similem 從大秦國運來似柏之樹類。Ille petivit Roman vel ab illo Roma petita est 彼往羅瑪府。
Suggest a Translation
See an image
- PET-, to strive for, seek, aim at, repair to, make for, travel to: summum locum, Cs.: maris oras: navīs, take refuge in, N.: Troia peteretur classibus, V.: caelum pennis, fly to, O.: Grais Phasi petite viris, visited by the Greeks, O.: ille Reginam petit, turns to, V.: campum petit amnis, V.: mons petit astra, rises to, O.—To fall upon, rush at, attack, assault, assail, fly at, aim at, thrust at: Indutiomarum, aim at, Cs.: cuius latus mucro ille petebat: non latus, sed caput, aim at: Tarquinium spiculo infeste, L.: Mālo me, throw an apple at, V.: cui petit ungue genas, O.: Vos turba saxis petens, stoning, H.—Fig., to attack, assail: me epistulā: uter ab utro petitus insidiis esset, L.—To demand, exact, require: ex iis tantum, quantum res petet, hauriemus: poenas ab optimo quoque sui doloris, i. e. exact satisfaction.—To demand at law, sue for, claim: unde petitur . . . qui petit, the defendant . . . the plaintiff, T.: qui per se litem contestatur, sibi soli petit: alienos fundos.—To beg, beseech, ask, request, desire, entreat: flentes pacem petere, Cs.: Curtio tribunatum a Caesare, ask for Curtius: a te pro Ligario, intercede with you for: reus ut absolvatur: a te, ut, etc.—Of office, to solicit, be a candidate: nemo est ex iis, qui nunc petunt, qui, etc.: ambitiose regnum, L.—To woo, court, solicit: ut viros saepius peteret quam peteretur, S.: illam, O.: virgo ad libidinem petita, L.—To pursue, seek, strive after, aim at: fugā salutem, Cs.: praedam pedibus, O.: gloriam, S.: eloquentiae principatum: bene vivere, H.: conubiis natam sociare Latinis, V.: ex hostium ducibus victoriam, over, L.: imperium ex victis hostibus, L.—To fetch, bring, elicit, obtain, wrest, draw: E flammā cibum, T.: custodem in vincula, V.: a litteris doloris oblivionem: latere petitus imo spiritus, H.: gemitūs alto de corde petiti, O.—To take, betake oneself to, repair to: alium cursum, take another route: aliam in partem fugam, betake themselves to flight, Cs.—To refer to, relate to: Troianos haec monstra petunt, V.
-
…interficere voluisti, compressi conatus tuos nefarios amicorum praesidio et copiis nullo tumultu publice concitato ; denique, quotienscumque me petisti, per me tibi obstiti, quamquam videbam perniciem meam cum magna calamitate rei publicae esse coniunctam. nunc iam…
Cicero, in Catilinam
-
…, cum ad arma concurri oporteret ; signum tuba dandum ; ab opere revocandi milites ; qui paulo longius aggeris petendi causa processerant arcessendi ; acies instruenda ; milites cohortandi ; signum dandum. Quarum rerum magnam partem temporis brevitas et…
Julius Caesar, Gallic War
-
…locumque domicilio ex magna copia deligerent quem ex omni Gallia opportunissimum ac fructuosissimum iudicassent, reliquasque civitates stipendiarias haberent. Petierunt uti sibi concilium totius Galliae in diem certam indicere idque Caesaris facere voluntate liceret sese habere quasdam res quas ex…
Julius Caesar, Gallic War
-
…esse faciendum quod Helvetii fecerint, ut domo emigrent, aliud domicilium, alias sedes, remotas a Germanis, petant fortunamque, quaecumque accidat, experiantur. Haec si enuntiata Ariovisto sint, non dubitare quin de omnibus obsidibus qui…
Julius Caesar, Gallic War
-
…obstiti, quamquam videbam perniciem meam cum magna calamitate rei publicae esse coniunctam. nunc iam aperte rem publicam universam petis, templa deorum immortalium, tecta urbis, vitam omnium civium, Italiam totam ad exitium et vastitatem vocas .…
Cicero, in Catilinam
-
…periculo facere posse existimaret. Non respuit condicionem Caesar iamque eum ad sanitatem reverti arbitrabatur, cum id quod antea petenti denegasset ultro polliceretur, magnamque in spem veniebat pro suis tantis populique Romani in eum beneficiis cognitis suis postulatis fore…
Julius Caesar, Gallic War
-
…vigilia magno cum strepitu ac tumultu castris egressi nullo certo ordine neque imperio, cum sibi quisque primum itineris locum peteret et domum pervenire properaret, fecerunt ut consimilis fugae profectio videretur. Hac re statim Caesar per speculatores cognita insidias…
Julius Caesar, Gallic War
-
…eum locum contenderunt ; quorum pars ; ab ; aperto latere legiones circumvenire, pars summum castrorum locum petere coepit. Eodem tempore equites nostri levisque armaturae pedites, qui cum iis una fuerant, quos primo hostium impetu…
Julius Caesar, Gallic War
-
…magnum in re militari usum habebant quorum alius alia causa inlata, quam sibi ad proficiscendum necessariam esse diceret, petebat ut eius voluntate discedere liceret ; non nulli pudore adducti, ut timoris suspicionem vitarent, remanebant. Hi neque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…gerere, qui tantae altitudinis machinationes tanta celeritate promovere possent, se suaque omnia eorum potestati permittere dixerunt. Unum petere ac deprecari si forte pro sua clementia ac mansuetudine, quam ipsi ab aliis audirent, statuisset Atuatucos esse conservandos…
Julius Caesar, Gallic War