piaculo
pĭācŭlo, āre, v. a. [piaculum],
- to appease or propitiate with an offering: Mars Pater, te hisce suovetaurilibus piaculo, Cato R. R. 141, 4.
piāculo, āre (piaculum) einen Gott durch ein Sühnopfer versöhnen, Cato r. r. 141 extr.
pĭācŭlō, (15) āre (piaculum), tr., apaiser [par un sacrifice expiatoire] : Cato Agr. 141.